روي سكوي كنارپنجره
همه شب جاي منه
چند ورق كاغذ و يك دونه قلم
هميشه يار منه
كاغذاي  خط خطي
از كنار در باز پنجره
ميپرن توي كوچه
سر حال از اينكه آزاد شدن
نميدونن كه اسير دل سنگ باد شدن
ديگه بيداري شب عادتمه
همدم سكوت  تنهايي من 
تيك تيك ساعتمه
تيك تيك ساعتمه
حالا من موندم و  يك دونه  ورق
كه اونم از اسم تو  سياه ميشه
همه چيم تو زندگي 
آخرش به پاي تو هدر ميشه
چشمونم فاصله رو  از پنجره  ديد ميزنه
دلم اسم تو رو فرياد ميزنه
دراي پنجره رو تا انتها باز ميكنم
تو خيالم با تو پرواز ميكنم